GRYPA I SZCZEPIENIA PRZECIWKO GRYPIE

Co wywołuje grypę?

Grypa jest chorobą zakaźną wywoływaną przez wirusy grypy typu A, B i C. Wirus typu C wywołuje zwykle zachorowania łagodne, nieepidemiczne. Biorąc pod uwagę swoistość antygenową dwóch białek powierzchniowych typ A zostaje podzielony na podtypy. Wspomniane przeze mnie białka, to H (hemaglutynina) i N (neuraminidaza). To właśnie wirusy grypy typu A są najczęstszą przyczyną grypy sezonowej i to głównie na nich skupię się w dalszej części wpisu. Typ A cechuje duża zmienność antygenowa. Typ B nie jest dzielony na podtypy, bo zmienność antygenowa jest tu raczej niewielka.

Rys. 1. Budowa molekularna wirusa grypy A. Źródło

 

HAEMOPHILUS INFLUENZAE TYPU B

Haemophilus influenzae – co to takiego?

Jest to pałeczka G(-), która powszechnie występuje na błonach śluzowych górnych dróg oddechowych. Jedne źródła podają, że jest to do 90% populacji, inne, że jest to zakres 25-80%, a w przypadku dzieci 60-80%. Skład flory bakteryjnej dróg oddechowych określa się jako stały i przejściowy, a to znaczy, że niektóre drobnoustroje zasiedlają nas tymczasowo, a inne w sposób ciągły i zależne jest to od cech osobniczych gospodarza, ale też jego trybu życia. I właśnie wśród mikroorganizmów kolonizujących przejściowo nasze gardło i nosogardło znajdziemy między innymi S. pneumoniae i H. influenzae. H. influenzae w normalnych warunkach, a na myśli mam tutaj prawidłową wydolność układu immunologicznego, nie spowoduje rozwoju choroby. Wyróżnia się H. influenzae otoczkowe i bezotoczkowe. W pierwszej grupie mamy 6 serotypów i tutaj właśnie należy H. influenzae typu b, czyli Hib. Hib jest najczęstszą przyczyną czynnej infekcji i zmian chorobotwórczych. Jeśli chodzi o formy bezotoczkowe, czyli tzw. NTHi, to są one mniej zjadliwe i zwykle powodują niegroźne zakażenia, tj. bakteryjne zapalenie ucha środkowego, zatok przynosowych, oskrzeli i płuc. To właśnie formy bezotoczkowe kolonizują nosogardło w zdecydowaniej większości.

Fot. 1. Kolonie H. influenzae typu b. Źródło

BŁONICA, TĘŻEC I KRZTUSIEC

Błonica

Wywoływana przez G(+) pałeczkę Corynebacterium diphtheriae (maczugowiec błonicy).

Fot. 1. C. diphtheriae. Źródło

Działanie miejscowe polega kolonizacji górnych dróg oddechowych i powstawaniu błon rzekomych ściśle związanych z błoną śluzową, natomiast działanie ogólne polega na wydzielaniu przez bakterię egzotoksyny, która z miejsca kolonizacji dostaje się do krwi.

GRUŹLICA I SZCZEPIENIE PRZECIWKO GRUŹLICY

Jest  chorobą zakaźną, bakteryjną. Prątki, będące najczęstszą przyczyną gruźlicy u człowieka, to Mycobacterium tuberculosis. Mamy też Mycobacterium bovis (prątek bydlęcy), a także Mycobakterium avium (prątek ptasi). Wskazane typy różnią się między sobą  pod względem bochemicznym, ale i chorobotwórczym. Podział ten nie oznacza jednak, że dany typ prątka będzie zakaźny tylko dla konkretnej grupy zwierząt. Przykładowo, M. bovis charakteryzuje szeroki zakres zakaźności i dotyczy także człowieka. Jednakże, zgodnie z dostępnymi statystykami, będziemy trzymać się wersji, że gruźlca u ludzi jest najczęściej wywoływana przez M. tuberculosis. I tak – atakuje głównie płuca, ale także nerki, układ limfatyc

zny, OUN, układ moczowo-płciowy, krwionośny oraz kostny.

Fot. 1. M. tuberculosisŹródło

Sukces lub porażka w leczeniu gruźlicy uwarunkowane są przez co najmniej kilka czynników – stosowanie się pacjenta do podjętego leczenia, niedożywienie, palenie tytoniu oraz HIV . Szczególnie istotne w zakażeniu, jak i skuteczności samego leczenia są uwarunkowania immunologiczne pacjenta. Gruźlica bardzo często dotyka osoby starsze, z niedoborami odpornościowymi pierwotnymi i wtórnymi, zwłaszcza osoby HIV-dodatnie.