SYNFLORIX CZY PREVENAR 13?

Synflorix i Prevenar 13 są szczepionkami skoniugowanymi polisacharydowymi – wielocukry otoczkowe Streptococcus pneumoniae zostały połączone z białkiem. Umożliwia to indukowanie odpowiedzi immunologicznej nawet u małych dzieci – poniżej 2 roku życia. O pneumokokach i Inwazyjnej Chorobie Pneumokokowej (IChP) pisałam już w tym poście, a dla przypomnienia dodam, że znanych jest blisko 100 serotypów S. pneumoniae. Biorąc pod uwagę położenie geograficzne i wiek, częstość występowania danego serotypu jest niestała. Obie szczepionki oznacza się jako PCV, czyli pneumococcal conjugate vaccine, a w zależności od  liczby polisacharydów pneumokokowych, dodaje się jeszcze liczbę 10 lub 13. Synflorix jest szczepionką 10-walentną, czyli PCV-10, a Prevenar 13 jest szczepionką 13-walentną. Obie szczepionki zawierają dziesięć tych samych serotypów, a w PCV-13 można dodatkowo znaleźć polisacharyd serotypu 3, 6A oraz 19A.

OSPA WIETRZNA I SZCZEPIENIA PRZECIWKO OSPIE WIETRZNEJ

Wirus ospy wietrznej i półpaśca

Wirus ospy wietrznej i półpaśca (VZV) jest ludzkim, neurotropowym α-herpeswirusem. Wrotami zakażenia są górne drogi oddechowe i spojówki, skąd wirus dostaje się do okolicznych węzłów chłonnych.  Zakażenie przez łożysko także jest możliwe. Po kilku dniach VZV przenika do wątroby i śledziony gdzie replikuje. Kolejny krok obejmuje wiremię, dochodzi do zakażenia skóry, błon śluzowych i in. Źródłem zakażenia są przede wszystkim osoby z ospą wietrzną – rzadziej półpaścem. Okres wylęgania stanowi średnio 10-20 dni, ale u niemowląt może być krótszy. Z kolei w przypadku osób w stanie immunosupresji dłuższy – nawet 35 dni. Zakaźność jest ogromna – w kontaktach domowych ponad 90%.

Fot. 1. Varicella Zoster Virus – VZV. Źródło.

EPIZOD HIPOTONICZNO-HIPOREAKTYWNY – niepożądany odczyn poszczepienny

Co to takiego?

Epizod hipotoniczno-hiporeaktywny (HHE) to stan podobny do wstrząsu i może wystąpić jako niepożądany odczyn poszczepienny, który ze względu na swój nieprzyjemny charakter wizualny, budzi wśród rodziców niepokój i który może zniechęcić do dalszych szczepień [1]. Przy okazji tego wpisu już o nim wspominałam, ale dzisiaj przyjrzymy się mu dokładniej.

Na HHE składa się obniżenie napięcia mięśniowego, zmniejszona i osłabiona reakcja na bodźce, bladość i bezwładność, czas trwania to od minuty do 48 godzin. Uznaje się, że HHE pojawia się do 2 dni po szczepieniu [2] [3] ale najczęściej jest to okres pierwszych 12 godzin [4]. Pierwotnie, HHE wiązano ze szczepionką zawierającą pełnokomórkowy składnik krztuśca – wP [5] [6], ale tak naprawdę nie jest to jedyna szczepionka po której może dojść do tego NOP. Wskazuje się potencjalne ryzyko HHE ze szczepionką przeciwko ospie wietrznej [7]. HHE obserwowano także po innych szczepionkach [8], np. MMR, Priorix [9], PCV-13 [10] oraz po szczepionkach z acelularnym składnikiem B. pertussis – aP [3] [2] choć – i to należy podkreślić – po szczepionkach z aP ryzyko HHE jest niższe [11] [12] [13] [14] [15] [3]. Szczepienie aP zmniejsza ryzyko HHE w porównaniu z wP o 56% [16].