OSPA WIETRZNA I SZCZEPIENIA PRZECIWKO OSPIE WIETRZNEJ

Wirus ospy wietrznej i półpaśca

Wirus ospy wietrznej i półpaśca (VZV) jest ludzkim, neurotropowym α-herpeswirusem. Wrotami zakażenia są górne drogi oddechowe i spojówki, skąd wirus dostaje się do okolicznych węzłów chłonnych.  Zakażenie przez łożysko także jest możliwe. Po kilku dniach VZV przenika do wątroby i śledziony gdzie replikuje. Kolejny krok obejmuje wiremię, dochodzi do zakażenia skóry, błon śluzowych i in. Źródłem zakażenia są przede wszystkim osoby z ospą wietrzną – rzadziej półpaścem. Okres wylęgania stanowi średnio 10-20 dni, ale u niemowląt może być krótszy. Z kolei w przypadku osób w stanie immunosupresji dłuższy – nawet 35 dni. Zakaźność jest ogromna – w kontaktach domowych ponad 90%.

Fot. 1. Varicella Zoster Virus – VZV. Źródło.

SKUTECZNOŚĆ SZCZEPIONKI 4CMenB PRZECIWKO MENINGOKOKOM B

Stworzenie skutecznej szczepionki przeciwko meningokokom B nie było proste, a to właśnie grupa B Neisseria meningitidis jest odpowiedzialna za większość przypadków choroby inwazyjnej we wszystkich grupach wiekowych, ze szczególnym naciskiem na pierwsze 4 lata życia. Więcej o meningokokach możecie znaleźć w tym wątku. Neisseria meningitidis grupy B posiada w osłonach homopolimery kwasu N-acetyloneuraminowego, wchodzące w skład ludzkich glikoprotein, a znaczy to mniej więcej tyle, że polisacharyd serogrupy B jest antygenowo podobny do tkanek ludzkich (OUN) –  stąd niska skuteczność szczepionek skoniugowanych przeciwko MenB. Na drodze prób i błędów udało się w końcu stworzyć odpowiednią szczepionkę stosując metodę tzw. odwrotnej wakcynologii, gdzie na przy użyciu analiz genomicznych można wytypować najlepsze cele dla komórek układu immunologicznego.

NEISSERIA MENINGITIDIS A INWAZYJNA CHOROBA MENINGOKOKOWA

Czym jest Neisseria meningitidis?

N. meningitidis, czyli dwoinka nagminnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych lub po prostu meningokok jest bakterią G(-) układającą się, jak sama nazwa wskazuje – w dwoinki. Jedynym miejscem ich bytowania są błony śluzowe człowieka. Dwoinki typowe dla rodzaju Neisseria posiadają wielocukrową otoczkę, a jej  różnice w budowie antygenowej stanowią podstawę do podziału na grupy serologiczne. Bakteria ta jest dość wybredna jeśli chodzi o warunki życia i umiera w kilka godzin na niekorzystnym gruncie, poza organizmem.

Fot. 1. Neisseria meningitidisŹródło

GRYPA I SZCZEPIENIA PRZECIWKO GRYPIE

Co wywołuje grypę?

Grypa jest chorobą zakaźną wywoływaną przez wirusy grypy typu A, B i C. Wirus typu C wywołuje zwykle zachorowania łagodne, nieepidemiczne. Biorąc pod uwagę swoistość antygenową dwóch białek powierzchniowych typ A zostaje podzielony na podtypy. Wspomniane przeze mnie białka, to H (hemaglutynina) i N (neuraminidaza). To właśnie wirusy grypy typu A są najczęstszą przyczyną grypy sezonowej i to głównie na nich skupię się w dalszej części wpisu. Typ A cechuje duża zmienność antygenowa. Typ B nie jest dzielony na podtypy, bo zmienność antygenowa jest tu raczej niewielka.

Rys. 1. Budowa molekularna wirusa grypy A. Źródło