GRUŹLICA I SZCZEPIENIE PRZECIWKO GRUŹLICY

Jest  chorobą zakaźną, bakteryjną. Prątki, będące najczęstszą przyczyną gruźlicy u człowieka, to Mycobacterium tuberculosis. Mamy też Mycobacterium bovis (prątek bydlęcy), a także Mycobakterium avium (prątek ptasi). Wskazane typy różnią się między sobą  pod względem bochemicznym, ale i chorobotwórczym. Podział ten nie oznacza jednak, że dany typ prątka będzie zakaźny tylko dla konkretnej grupy zwierząt. Przykładowo, M. bovis charakteryzuje szeroki zakres zakaźności i dotyczy także człowieka. Jednakże, zgodnie z dostępnymi statystykami, będziemy trzymać się wersji, że gruźlca u ludzi jest najczęściej wywoływana przez M. tuberculosis. I tak – atakuje głównie płuca, ale także nerki, układ limfatyc

zny, OUN, układ moczowo-płciowy, krwionośny oraz kostny.

Fot. 1. M. tuberculosisŹródło

Sukces lub porażka w leczeniu gruźlicy uwarunkowane są przez co najmniej kilka czynników – stosowanie się pacjenta do podjętego leczenia, niedożywienie, palenie tytoniu oraz HIV . Szczególnie istotne w zakażeniu, jak i skuteczności samego leczenia są uwarunkowania immunologiczne pacjenta. Gruźlica bardzo często dotyka osoby starsze, z niedoborami odpornościowymi pierwotnymi i wtórnymi, zwłaszcza osoby HIV-dodatnie.

WIRUSOWE ZAPALENIE WĄTROBY TYPU B – SZCZEPIENIA


HBV

Jest to wirus DNA z rodziny hepadnawirusów. W białkowym rdzeniu wirusa znajduje się częściowo kolisty, a częściowo dwuniciowy materiał genetyczny. Rdzeń zbudowany jest z HBcAg – antygen rdzeniowy. Na zewnątrz jest lipoproteinowa otoczka HBsAg. HBsAg to kompleks antygenowy  odpowiadający za immunogenność wirusa i zaliczany jest do immunotolaregenów, bo zmniejsza nasilenie komórkowej odpowiedzi immunologicznej. Wyróżnia się osiem wariantów genotypowych HBV i oznacza się je dużymi literami A-H. Różnorodność genotypowa ma wpływ na rozwój choroby wątroby oraz skuteczność terapii. W Polsce spotyka się A i D, z czego w 80% dominuje genotyp A. Wyższą skuteczność terapii IFN notuje się u osób z wariantem A niż D.

Fot. 1. HBV. Źródło