SZCZEPIENIA PRZED PODRÓŻĄ

Przed podróżą każdy powinien zasięgnąć informacji na temat sytuacji epidemiologicznej panującej na obszarze planowanego wyjazdu. W tym celu najlepiej udać się do lekarza medycyny podróży lub chorób tropikalnych. Pomoże on ustalić indywidualny plan uodpornienia w zależności od naszego wieku, czasu wyjazdu, miejsca oraz sposobu podróżowania.  Pamiętać należy też o realizacji szczepień z odpowiednim wyprzedzeniem, by doszło do wywołania skutecznej reakcji organizmu na podane antygeny. Przyjmuje się, że do szczepienia powinno dojść mniej więcej 8 tygodni przed planowanym wyjazdem.

Część szczepień, którym poddani zostaliśmy w dzieciństwie, a nie otrzymaliśmy dawek przypominających powinna zostać uzupełniona. I choć w Polsce od lat nie notuje się błonicy, to nie oznacza to, że nie występuje ona w rejonie w który się wybieramy. Odporność po szczepieniu utrzymuje się do 10 lat. Podobnie sytuacja wygląda w przypadku tężca – 10 lat po szczepieniu należy otrzymać dawkę przypominającą. Ze względu na drogi zakażenia, to uodpornienie indywidualne determinuje wrażliwość społeczeństwa na tężec. Podobnie sprawa wygląda z polio – choć doszło do eradykacji wirusa dzikiego w Europie należy pamiętać, że endemiczne ogniska stale pojawiają się w Azji czy Afryce.

Istnieją szczepienia zalecane i obowiązkowe. Te pierwsze mają na celu zabezpieczenie podróżującego, ale ich brak nie wiąże się z żadnymi formalnymi konsekwencjami – jedynie można ponieść ewentualne konsekwencje zdrowotne. Jeśli natomiast chodzi o szczepienia obowiązkowe, to wynikają one z międzynarodowych przepisów zdrowotnych – International Health Regulations. Obecnie szczepieniem obowiązkowym jest szczepienie przeciwko żółtej gorączce. Tereny endemiczne żółtej gorączki to strefa tropikalna i subtropikalna  Afryki i Ameryki Południowej. Poniżej, w Tabeli, na podstawie informacji z Wakcynologii praktycznej (2018) przedstawiam listę państw, w których wymagane jest międzynarodowe świadectwo szczepień przeciwko żółtej gorączce.

W przypadku żółtej gorączki, nie ma w kraju ryzyka szerzenia się zakażeń – ryzyko jest wyłącznie podczas podróży. Zarejestrowana w Polsce szczepionka, to Stamaril i stosowana może być już od 9 miesiąca życia. W celu uodpornienia stosuje się jedną dawkę. Odporność określa się na 10 lat. Jest to szczepionka żywa, której nie można stosować w ciąży, ani w przypadku niedoborów immunologicznych. Jeżeli z powodu specyficznych przeciwwskazań nie może dojść do szczepienia, wówczas taka osoba musi zdobyć odpowiednie zaświadczenie zwalniające ją z obowiązku szczepienia.

Bez względu na przepisy międzynarodowe, niektóre państwa nakładają obowiązek posiadania świadectwa szczepień na podstawie własnych przepisów wizowych. Dla przykładu – szczepienie przeciwko meningokokom i polio wymagane jest przez Arabię Saudyjską.

We wspomnianej już wyżej Wakcynologii praktycznej 2018 autorstwa D. Mrożek-Budzyn bardzo fajnie opisany jest temat szczepień w podróżach międzynarodowych. Pozwolę sobie zrobić i wstawić zdjęcie tego, jakie szczepienia zalecane są w zależności od regionu, ponieważ nie widzę sensu, żeby to przepisywać.

W Polsce zarejestrowane są dwie pojedyncze szczepionki przeciwko durowi brzusznemuTy oraz Typhim Vi. Można też znaleźć taką, która połączona jest z toksoidem tężcowym- TyT. Ty jest szczepionką pełnokomórkową inaktywowaną, a schemat szczepienia obejmuje szczepienie pierwotne tj. dwie dawki w odstępie miesiąca. Trzecia dawka – uzupełniająca podawana jest 12 miesięcy po 1 dawce. Stosuje się dawki przypominające co 3-5 lat. Szczepionka Ty stosowana jest od 5 do 60 roku życia. Szczepionka, jako że jest pełnokomórkowa i zawiera wszystkie czynniki wirulencji pałeczki duru brzusznego, wykazuje wysoką skuteczność. Szczepionka polisacharydowa Typhim Vi stosowana jest od 2 roku życia  i szczepienie podstawowe obejmuje tylko jedną dawkę. Można stosować dawkę przypominającą co 3 lata. Szczepionka durowo-tężcowa może być stosowana od 5 roku zycia w schemacie 0-1-12 miesięcy. Szczepienie przypominające co 3-5 lat. Zatem w przypadku TyT i Ty schemat jest identyczny.

Literatura:

  1. D. Mrożek-Budzyn, Wakcynologia praktyczna, Wyd. VII, 2018.
  2. A. Wroczyńska, Szczepienia zalecane przed podróżą, [online]

Studia: BIOLOGIA (Uniwersytet Jagielloński)
Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *